Dlaczego trufle są poszukiwanym specjałem?

Co właściwie sprawia, iż trufle – te niepozorne z wyglądu, bulwiaste grzyby, nieprzypominające w niczym tradycyjnych grzybów – stały się tak bardzo poszukiwanym i cenionym specjałem kulinarnym? Właściwości odżywcze trufli nie różnią się niczym od właściwości innych grzybów – są niewielkie: grzyby chętnie przez nas przyrządzane na różne sposoby mają właściwie jedynie walory smakowe. Z jednej strony to właśnie oryginalny, niepowtarzalny smak i aromat trufli, przypominający zapach czosnku (trufla biała), gałki muszkatołowej (trufla zimowa) lub orzechu (trufla letnia) sprawia, iż przez smakoszy kulinarnych uważana jest za specjał nad specjałami i rarytas w kuchni. Z drugiej strony działa tu specyfika natury ludzkiej: im coś jest mniej dostępne i trudniej osiągalne, tym wydaje się być cenniejsze. Trufle nie są grzybami rosnącymi pospolicie i obficie, rosną one pod ziemią, na dobrej jakości i czystej glebie, w niektórych rejonach świata, więc naprawdę trudno je znaleźć. I to jest jednym z powodów, iż szuka się trufli z pasją i płaci się za nie grube pieniądze. Dodatkowo zanieczyszczenie powietrza sprawia, iż zbiory trufli są obecnie o wiele mniejsze niż na przykład w ubiegłym wieku. Pod koniec XIX wieku zbierało się we Francji około 1000 ton trufli rocznie, obecnie  zbiera się połowę tej ilości.

Inną przyczyną ogromnego zainteresowania truflami jest z pewnością aura mitów i legend, która otacza ten nietypowy, smakowity grzyb. O starożytności wierzono, iż trufla jest najlepszym afrodyzjakiem, dlatego też kojarzono ją z rzymską boginią miłości Wenus. Ceniono ją bardzo w starożytnym Egipcie i podobno sam faraon Cheops lubił jadać truflę przyrządzoną na gęsim tłuszczu. W średniowieczu natomiast, z racji podziemnego pochodzenia trufli i jego ciemnego koloru, uważano, iż trufle powiązane są z mocami piekielnymi, nazywano trufle nawet “dzieckiem diabła”. Wtedy też panował zakaz spożywania trufli. W renesansie znów trufla wróciła do łask i na stoły szlacheckie. Sam Paracelsus – słynny szwajcarski lekarz i przyrodnik – uważał truflę za znakomity afrodyzjak.

Do dziś trufla uważana jest za specjał nad specjałami i wyjątkowy przysmak kulinarny. Z racji wysokiej ceny, jaką trzeba płacić za trufle, używa się jej zazwyczaj jako dodatek do różnych dań – delikatnych sosów, makaronów, risotto, jajecznicy lub omletu. Dodaje się je także do pasztetów lub we Włoszech zaprawia się oliwę aromatem truflowym.